Deel dit artikel:

De eerste keer op een surfboard van... Lilian de Geus

Het zal niemand ontgaan zijn: in de Nederlandse zeilsport doen de windsurfers zeer goede zaken. In 2018 pakten Dorian van Rijsselberghe en Kiran Badloe bij de RS:X-mannen respectievelijk het goud en het zilver, en ging bij de dames Lilian de Geus overtuigend met het goud naar huis. Later dat jaar tikte zij ook nog de interne selectie af, waardoor ze zich verzekerde van een plek op de Spelen van 2020.

Maar hoe is dat nou ooit begonnen? Hoe kom je als klein windsurfertje op de Olympische RS:X terecht, op weg naar Tokio?

In deze terugkerende rubriek vertellen verschillende zeilers en windsurfers hoe ze van hun eerste keer in de zeilboot of op de surfplank zijn gekomen tot aan hun droom van Olympisch goud... Met deze keer: Lilian de Geus.

Jouw eerste keer op een surfboard...
Ik ben mede dankzij mijn broers begonnen met windsurfen. Zij surften al een tijdje en gaven ook surfles. Mijn tweelingzus Esther en ik wilden vroeger alles doen wat onze broers ook deden. Op het Gardameer, toen we een jaar of 12 waren, zijn we voor het eerst op de plank gestapt. En naarmate we allemaal fanatieker werden stonden we ook vaak met z’n vieren op het water en pushten we elkaar ook echt om beter te worden.

Wat zorgde ervoor dat je vaker het water op ging?
Het plezier op het water was groot, samen met m’n broers en mijn zusje. Door dit plezier is ook mijn passie voor het windsurfen ontstaan. Lekker op het water zijn en de snelheid van de sport ervaren. Planeren op het water, het buiten zijn en zwemmen, dat is super mooi. Later ben ik uiteindelijk het wedstrijd-windsurfen ingerold.

Wanneer wist je: dit is mijn passie?
Toen ik net mijn HAVO had afgerond heb ik met mijn ouders besproken dat ik graag verder wilde met windsurfen. In 2012-2013 mocht ik fulltime gaan windsurfen voor een jaar. Toen voelde ik dat ik hier wel heel graag de beste in wilde worden.

Waarom ben je voor de Olympische RS:X-klasse gegaan?
De jeugdklasse heb ik gedaan op de Bic Techno. Dus de volgende stap zou tegenwoordig logischerwijs de Olympische RS:X-klasse zijn, maar dat was toentertijd in Nederland nog vrij onbekend. Dorian deed het ook nog niet. Maar toen stuitte ik op een advertentie waarbij het Watersportverbond op zoek was naar windsurfers voor de Spelen van 2012. Mijn zus en ik besloten het te proberen en werden beide geselecteerd, met als doel: deelname aan de Spelen in 2012. Dat lukte helaas niet, maar ik besloot toch door te gaan. Met de nodige ups en downs.

Tussendoor heb ik ook nog een jaar gekite, omdat windsurfen niet meer Olympisch zou zijn. Maar na 2013 ben ik weer op de RS:X gestapt. Ik heb overigens wel veel geleerd van mijn kitesurf-periode. Mijn boardgevoel werd er beter door en ik heb dan ook na dat jaar kiten voor het eerst mijn A-status behaald in het windsurfen.

En toen? Wat was jouw vervolgroute richting de top?
Ik was eigenlijk te licht, maar ben toen 8 kilo aangekomen. Ik merkte dat mijn prestaties hierdoor constanter werden. Na behalen van A-status ging het allemaal hard vooruit. Het jaar daarna won ik m’n eerste medailles. En waar ik in die periode nog veel op gevoel deed, heb ik inmiddels ook veel kennis en ervaring opgedaan gedaan waardoor ik goed mee kom in het internationale veld.

Waar sta je nu? Waar wil je heen en hoe ga je dat aanpakken
Komende jaren wil ik vooral constanter varen. Wedstrijden winnen. Mijn doel van afgelopen jaar was om wereldkampioen te worden en de selectie af te tikken. Dat is gelukt! En voor 2020 is het duidelijk; wat in Rio niet is gelukt wil ik in Tokyo volbrengen: Goud op de Spelen.

Wat is jouw tip voor jonge enthousiaste windsurfers?
Heb plezier in de sport! Het is heel belangrijk om hard voor je sport te werken als je de top wil halen. Door het plezier ben ik bereid geweest hard te werken om te komen waar ik nu sta.

naar boven