Deel dit artikel:

De eerste keer op een surfboard van... Sil Hoekstra

Het zal niemand ontgaan zijn: in de Nederlandse zeilsport doen de windsurfers zeer goede zaken. In 2018 pakten Dorian van Rijsselberghe en Kiran Badloe bij de RS:X-mannen respectievelijk het goud en het zilver, en ging bij de dames Lilian de Geus overtuigend met het goud naar huis. Maar een jongere garde windsurfers timmert ondertussen ook hard aan de weg om in de voetsporen van deze toppers te treden. Waaronder ook RS:X-talent Sil Hoekstra.
Maar hoe is dat nou ooit begonnen? Hoe kom je als klein windsurfertje op de Olympische RS:X terecht, op weg naar een Olympische carrière?

In deze terugkerende rubriek vertellen verschillende zeilers en windsurfers hoe ze van hun eerste keer in de zeilboot of op de surfplank zijn gekomen tot aan hun droom van Olympisch goud... Met deze keer: Sil Hoekstra.

Jouw eerste keer op een surfboard...
Ik stond voor de eerste keer op een surfplank toen ik 6 jaar was, bij windsurfvereniging Almere centraal. Mijn zus had toen al een jaar surfles op de woensdagavond en vond dit super leuk. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk. Ik kwam kijken en ben toen samen met mijn vader het water ingegaan om het te proberen. Ik vond het meteen geweldig.

Wat zorgde ervoor dat je vaker het water op ging?
Mijn vader en de mensen van de surfclub. Ik woonde op fietsafstand van de surfclub en als er goede wind stond waren er altijd mensen op de club en op het water te vinden, waaronder mijn vader. Ik vond het zo cool om te zien hoe hard hij ging en hoe hoog hij kon springen dat ik dit ook graag wilde leren.
Het windsurfen is bij mij met de paplepel ingegoten. Mijn moeder heeft twee keer aan de Olympische spelen meegedaan en in Barcelona zelfs brons gewonnen. Mijn vader was een hele goeie worldcup windsurfer en meervoudig wereldkampioen. Het was voor mij heel inspirerend om te zien dat twee grootheden in de sport mijn papa en mama waren.

Wanneer wist je: dit is mijn passie?
Dat was toen ik voor het eerst ging planeren. Het was een mooie dag op Almere Centraal en we waren met een grote groep op het water. Het voelde zo goed om samen met iedereen lekker te varen en te planeren. Dit was het moment dat ik wist dat ik hier goed in wilde worden.

En toen? Wat was jouw vervolgroute richting de top?
Ik kwam in het RTC in Almere op de Bic Techno. We reisden al veel en gingen met een leuk team naar internationale wedstrijden.
Hier heb ik veel geleerd en voor de periode als beste resultaat een 6de plek op het wk Bic Techno u17 behaald.
Ik besloot toen op jonge leeftijd al de overstap te maken naar de RS:X omdat ik te groot werd voor de Bic Techno. In mijn eerste twee jaar heb ik heel veel geleerd tussen de jongens op de RS:X. Ik merkte dat ik steeds beter werd en ook met de jeugd-top van de wereld mee kon draaien, waarna ik in 2015 Europees kampioen werd, gevolgd door een 2e en een 3e plek op de ISAF jeugd WK.

Waar sta je nu? Waar wil je heen en hoe ga je dat aanpakken?
Ik ben nu hard bezig om de aansluiting bij de senioren mannen te vinden. Ik heb nu de mogelijkheid om steeds vaker met Dorian van Rijselberghe en Kiran Badloe mee te trainen. Ik hoop mij de komende jaren zo veel mogelijk te ontwikkelen zowel op sportvlak maar ook op sociaal vlak, zodat ik nog heel lang kan genieten van deze prachtige sport en met veel vrienden over de hele wereld.
Mijn doel is om er alles uit te halen wat er in zit. De Olympische Spelen van 2024 zijn mijn doel en daar zal ik de aankomende jaren hard voor gaan werken.

Wat is jouw tip voor jonge enthousiaste windsurfen?
Geniet vooral van de sport en van het buiten op het water zijn en dan komt het allemaal goed, welke kant je ook op wil.

Wat hoop je over 20 jaar bereikt te hebben?
Over 20 jaar zal ik mijn carrière als windsurfer hebben beëindigd en een windsurf-coach zijn die zijn passie en kennis wil delen met zijn pupillen. En ik zal zelf ook nog voor de lol blijven varen.

naar boven